Seth Rollins - Biografia

Imię i Nazwisko - Colby Lopez

Ring Name - Seth Rollins

Data Urodzenia - 28 maja 1986

Miejsce - Bufallo, lowa

Waga | Wzrost - 98 kg | 185 cm

Debiut w wrestlingu - 2003

Debiut w WWE - 14 września 2010

Początek kariery, Scena niezależna (2003-2009)
Lopez, jako Gixx, zadebiutował w 2003 roku w Scott County Wrestling (SCW). Pracował również w Ian Rotten's IWA Mid-South, wziął udział w turnieju Ted Petty Invitational. Zdołał pokonać Sala Thomaselliego, lecz w ćwierćfinale, który odbył się 23 września 2005 roku, poległ w walce z Mattem Sydalem. Udało mu się potem zdobyć SCW Heavyweight Championship.

Wkrótce zaczął występować dla NWA Midwest, gdzie wraz z Markiem Bravem zdobył pasy tag team. Obaj skutecznie bronili tytuły przeciwko Ryanowi Bozowi i Danny'emu Danielsowi, Brettowi Wayne'owi i Hype'owi Gottiemu oraz Jaysonowi Reignowi i Marco Cordovie. Wszystkie te obrony miały miejsce na początku 2006 roku. Lopez zmierzył się również w singlowych starciach z Ericem Priestem i AJ Stylesem.

Krótko występował w Total Nonstop Action, gdzie wraz z Jeffem Luxonem przegrał z The Latin American Xchange (Homicide i Hernandez) na Impact! w październiku 2006 roku.

Full Impact Pro/Pro Wrestling Guerrilla
25 maja 2007 roku podczas Full Impact Pro (FIP), partner drużynowy Lopeza, Marek Brave doznał kontuzji pleców, co zmusiło go długiej przerwy. Powrócił do ringu w 2012 roku. Przez tamten czas, Black rozpoczął karierę singlową w Pro Wrestling Guerrilla (PWG), gdzie 10 czerwca zdołał pokonać Joeya Ryana oraz byłego mentora, Danny'ego Danielsa na Point of No Return '07, które odbywało się 16 czerwca.

6 lipca 2008 roku podczas Life During Wartime, Black współpracował z Jimmym Jacobsem, wraz z nim zdobył PWG World Tag Team Championship pokonując mistrzów, Rodericka Stronga i El Generico. Podczas eventu Full Impact Pro, który odbywał się 20 grudnia 2008 roku, Black pokonał Go Shiozakiego, tym samym wygrał FIP World Heavyweight Championship. Tytuł stracił 2 maja 2009 roku na rzecz Davey Richards, ponieważ Black nie był w stanie walczyć.

Ring of Honor
Age of the Fall (2007-2009)
We wrześniu 2007 roku, Black zadebiutował podczas nagrania PPV, Man Up. Wraz z Jimmym Jacobsem i Necro Butcherem zaatakowali Briscoe Brothers. Po tym, Jacobs poinformował, że trójka postanowiła utworzyć grupę o nazwie The Age of the Fall. Na początku października, wraz z Jimmym Jacobsem  i Necro Butcherem mierzył się The Vulture Squad (Jack Evans i Ruckus) w różnych starciach handicap. Podczas Glory by Honor VI Night 1, które odbywało się 1 listopada, Age of the Fall mierzyło się z Jackem Evansem, Ruckusem i Jigsawą. Następnej nocy, Black pokonał Alexa "Sugarfoot" Payne'a, lecz po pojedynku został zaatakowany przez braci Briscoe. Na Final Battle 2007, Black i Jackobs pokonali Briscoe Brothers, tym samym zdobyli ROH World Tag Team Championship. Tytuły stracili miesąc później, 26 stycznia, przegrali z  No Remorse Corps (Davey Richards i Rocky Romero), w starciu brały także dwie inne drużyny, The Hangmen 3 (Brent Albright i BJ Whitmer) oraz Austin Aries z Bryanem Danielsonem.

Podczas Take No Prisoners, Black wyzwał do walki Nigela McGuinnessa o ROH World Championship, starcie jednak przegrał. Na następnej gali, Up For Grabs, Black i Jacobs wygrali 8 drużynowy turniej, w którym zdobyli pasy ROH World Tag Team Championship po raz drugi. Pasy stracili podczas Draven, gdzie przegrali z Kevinem Steenem i El Generico. Swoją drugą szansę na pas ROH otrzymał na Death Before Dishonor VI, gdzie zmierzył się przeciwko McGuinnesowi, Danielsonowi i Castagnoliemu, lecz mistrz się ponownie nie zmienił. Na Finale Battle 2008, otrzymał walkę o miano pretendenta do tytułu, lecz przegrał starcie z Austinem Ariesem. Po pojedynku, Jacobs przeszedł heel turn atakując Blacka, lecz potem ten został zaatakowany przez Ariesa. 16 stycznia podczas Full Circle, Black zdołał pokonać ROH World Championa Nigela McGuinnessa w non-title matchu. Następnej nocy, Aries odmówił walki z McGuinnessem i w zamian za niego został wybrany Black, pasa nie zdobył, ponieważ w walce upłynął limit czasowy. 26 czerwca zakończył się jego feud z Jimmym Jacobsem, podczas gali Violent Tendencies pokonał go w Steel Cage matchu.

ROH World Champion (2009-2010)
We wrześniu 2009 roku, Black przeszedł operację w okolicach szyi. 10 października, pokonał on Kenny'ego Kinga w pierwszej rundzie turnieju 2009 Survival of the Fittest. Następnie odniósł zwycięstwa nad Claudio Castagnolim, Coltem Cabaną, Deliriousem, Chrisem Hero oraz w finale pokonał Rodericka Stronga. Dzięki temu zgarnął title shota na najwazniejszy pas w ROH. 19 grudnia 2009 roku, podczas Finale Battle, Black zmierzył się z ROH World Championem Austinem Ariesem w 60-minutowym pojedynku, który zakończył się remisem. Do rewanżu doszło podczas ósmej rocznicy ROH, gdzie tym razem zwycięstwo zgarnął Black, który tym samym stał się nowym ROH World Championem.
3 kwietnia podczas The Big Bang!, Black zachował tytuł w three-way elimination matchu przeciwko Austinowi Ariesowi i Roderickowi Strongowi. Pas zachował również 19 czerwca na Death Before Dishonor VIII, gdzie tym razem pokonał Daveya Richardsa. 20 sierpnia podczas tapingów ROH przeszedł heel turn, doszło do tego ponieważ zaczęto plotkować, że Black podpisał kontrakt rozwojowy z World Wrestling Entertainment (WWE). Jego postać polegała na tym, że krytykował on fanów, którzy chantowali do niego ''sell-out'' za podpisanie kontraktu z WWE. Black również groził, że zabierze pas ROH ze sobą idąc do WWE. Odmówił także walki z Daveyem Richardsem o tytuł, lecz potem przegrał z nim starcie przez poddanie. 11 września na Glory By Honor IX, Black przegrał z Roderickem Strongiem, tym samym stracił pas ROH World Championship. Był to jgo ostatni występ dla organizacji.

World Wrestling Entertainment
Okręgówka (2010-2013)
8 sierpnia 2010 roku, Lopez podpisał kontrakt rozwojowy z World Wrestling Entertainment, gdzie został przydzielony do rozwojówki, Florida Championship Wrestling. Ten otrzymał również oferty od Total Nonstop Action i Ring of Honor, lecz Matt Sydal (Evan Bourne) przekonał go do tego, aby przeszedł do WWE. 14 września 2010 roku, Lopez (jako Tyler Black) zaliczył swój debiut w WWE, w dark matchu SmackDown pokonał Trenta Barreta.

Lopez zadebiutował w FCW 30 września, otrzymał również nowy ring name, Seth Rollins. Tej nocy przegrał w starciu z Michaelem McGillicuttym. Rollins potem zmierzył się z Hunico w pierwszym starciu 'FCW 15', gdzie zmierzył się z nim w 15-minutowym Iron Man matchu, pojedynek zakończył się remisem 1-1. Po tym, Rollins oraz Hunico, Richie Steamboat i Jinder Mahal, wzieli udział w turnieju FCW 15 Jack Brisco Classic. 13 stycznia 2011 roku, Rollins pokonał Hunico w finale turnieju i tym samym został inauguracyjnym FCW 15 Championem.

25 marca podczas live eventu, Rollins i Richie Steamboat pokonali Damiena Sandowa i Titusa O'Neilla, tym samym zdobyli pasy FCW Florida Tag Team Championship. Tytuły stracili ostatecznie na rzecz Big E Langstona i Calvina Rainesa.

W lipcu 2011 roku, Seth Rollins rozpoczął feud z Deanem Ambrosem. Ich pierwsze starcie miało miejsce 14 sierpnia, w 15-minutowym Iron Man matchu zmierzyli się o FCW 15 Championship. Starcie zakończyło się remisem, żaden z nich nie zdobył punktu, dlatego też pas pozostał u Rollinsa. Dwa tygodnie później odbył się rewanż, również był to Iron Man match, lecz tym razem trwał 20 minut. Wynik był podobny, był remis i także bez puntków. Drugi rewanż odbył się 18 września na FCW TV, 30-minutowy Iron Man match przyniósł wynik 2-2. Starcie jednak się nie zakończyło, ponieważ walka była kontynuowana na innych zasadch, ostatecznie Rollins zgarnął punkt i wygrał 3-2. 22 września, Rollins stracił FCW 15 Championship na rzecz Damiena Sandowa przez dyskwalifikacje, ponieważ Sandow został później zaatakowany przez Ambrose'a.

Rollins zaliczył swój telewizyjny debiut w WWE podczas pakietu wideo, który został wyemitowany na Elimination Chamber, w lutym 2012 roku. Seth został ukazany w filmiku promującym walkę Ceny z The Rockiem, gdzie pracował z tym pierwszym na siłowni, dostał także rolę mówcy. 23 lutego 2012 roku, pokonał Leo Krugera i zgarnął FCW Florida Heavyweight Championship.

Po tym jak WWE zamieniło FCW na NXT, Rollins zaliczył swój debiut na drugim odcinku show, gdzie pokonał Jiro. Rollins uczestniczył w turnieju Gold Rush, gdzie mieliśmy poznać pierwszego w historii mistrza NXT. W finale pokonał Jindera Mahala, został pierwszym NXT Championem. W ćwierćfinale pokonał Drew McIntyre'a, a w półfinale pokonał Michaela McGillicutty'ego. 10 października na NXT, Rollins odbył swoją obroną mistrzowską, pokonał McGillicutty'ego. Druga obrona tytuł nadeszła 10 listopada, gdzie tym razem pokonał Jindera Mahala, odcinek został wyemitowany dopiero 12 grudnia z powodu opóźnień.
2 stycznia 2013 roku, Rollins jako członek The Shield, pokonał Coreya Gravesa przez dyskwalifikacje, ponieważ udział w starciu wzięła Tarcza, doszło do dyskwalifikacji. 7 stycznia otrzymał innego rywala, Big E Langstona, zmierzył się z nim w pojedynku bez dyskwalifikacji. Szatnia NXT zneutralizowała The Shield, przez to Seth Rollins przegrał z Langstonem i stracił pas NXT. The Shield skupiło swoją uwagę na Gravesie, interweniowało w jego starciu z Conorem O'Brianem o miano pretendenta do pasa NXT. Po tym, Graves wyzwał każdego członka Tarczy na pojedynek, wyzwanie przyjął Seth Rollins. Oboje zmierzyli się w Lumberjack matchu, który został wygrany przez członka The Shield. Tym samym zakończyli swój feud.

The Shield (2012-2014)
Rollins zaliczył swój debiut w głównym rosterze 18 listopada 2012 roku podczas gali Survivor Series, wraz z Deanem Ambrosem i Romanem Reignsem zaatakowali Rybacka. Tym samym przyczynili się do tego, że CM Punk obronił WWE Championship w three-way matchu przeciwko Rybackowi i Johnowi Cenie. Trio z The Shield obiecało zwalczać ''niesprawiedliwość''. Shield zaprzeczało odnośnie współpracy z CM Punkiem, lecz regularnie pomagali mu i atakowali jego rywali. Spowodowało to, że The Shield zmierzyło się z Teamem Hell No i Ryback w TLC matchu, był to ich oficjalny debiut, w którym odnieśli sukces. Tarcza nadal pomagała CM Punkowi po PPV, w styczniu 2013 roku zaatakowali Rybacka oraz The Rocka. 28 stycznia na RAW, wydało się, że CM Punk i Paul Heyman płacili Tarczy za każdą brudną robotę, a Brad Maddox ciągle dla nich pracował.

The Shield zakończyło współpracę z CM Punkiem i rozpoczęłi feud z Johnem Ceną, Sheamusem i Rybackiem. Doprowadziło to do six-man tag team matchu, w którym Seth, Dean i Roman zwyciężyli. Noc później na RAW, The Shield pokonało Rybacka, Chrisa Jericho i Sheamusa. Celtycki Wojownik zawarł sojusz z Randy'm Ortonem i Big Showem, to doprowadziło do ich walki z The Shield na WrestleManii 29, gdzie ponownie górą była Tarcza. Noc po WrestleManii, trójka próbowała zaatakować Undertakera, lecz zostali powstrzymani przez Team Hell No. 22 kwietnia na RAW, doszło do starcia między szóstką zawodników, starcie zostało wygrane przez The Shield. 13 maja na RAW, odnieśli swoją pierwszą porażkę, przegrali z Johnem Ceną, Kane'm i Danielem Bryanem przez dyskwalifikację.

19 maja na Extreme Rules, Seth Rollins i Roman Reigns pokonali Team Hell No, tym samym zgarneli pasy tag team. Tej samej nocy, Dean Ambrose pokonał Kane'a zdobywając pas Stanów Zjednoczonych. Swoją pierwszą obronę mieli 27 maja na RAW, w rewanżu pokonali Team Hell No. 14 czerwca na SmackDown, Tarcza przegrała z Randy'm Ortonem i Teamem Hell No, Rollins klepał po akcji Bryana. Daniel Bryan postanowił wraz z Randy'm Ortonem utworzyć drużynę, zmierzyli się z Rollinsem i Reignsem na Payback, gdzie jednak nie zdołali wygrać. Kolejne obrony zaliczyli podczas pre-show Money in the Bank, gdzie pokonali The Usos oraz na Night of Champions, gdzie tym razem pokonali The Prime Time Players (Darren Young i Titus O'Niel).
W sierpniu, The Shield rozpoczęło pracę dla The Authority. Podczas Battleground, Seth Rollins i Roman Reigns przegrali z Cody'm Rhodesem i Goldustem w non-title matchu. Pasy tag team stracili 14 października na RAW, przegrali w pojedynku bez dyskwalifikacji przeciwko Rhodesowi i Goldustowi, ponieważ w starciu ingerował Big Show. Na Hell in a Cell doszło do rewanżu, jednak nie udało się odzyskać tytułu. Tarcza została uwikłana potem w feud z CM Punkiem, z którym przegrali w handicap matchu 3 vs. 1 na TLC. Na Royal Rumble, Rollins wszedł z numerem drugim; wyeliminował trzech zawodników i spędził jako drugi najwięcej czasu w starciu, 48 minut, został wyeliminowany przez Romana Reignsa. Następnej nocy na RAW, Tarcza mierzyła się z Sheamusem, Danielem Bryanem i Johnem Ceną, zwycięska drużyna kwalifikowała się do Elimination Chamber matchu o WWE World Heavyweight Championship na Elimination Chamber. Starcie przegrali przez dyskwalifikacje, ponieważ w pojedynku ingerowało The Wyatt Family. Od tamtego momentu doszło do wielkie feudu między stajniami. Doprowadziło to do ich pojedynku na gali Elimination Chamber, gdzie Wyattci pokonali Tarczę. 3 marca na RAW, doszło do pierwszego rewanżu, pojedynek wygrało ponownie The Wyatt Family po tym jak Seth Rollins postanowił opuścić swoich kolegów. Na najbliższym SmackDown doszło do załagodzenia sytuacji, The Shield pozostało na razie w jedności.

W marcu, The Shield zostało wplątane w feud z Kane'm. Ten połączył siły z The New Age Outlaws, doszło więc do starcia na WrestleManii XXX, gdzie Tarcza w szybkim pojedynku rozgromiła swoich rywali. Kolejnym ich rywalem był jedna z najważniejszych osób w WWE, Triple H. Doszło do reaktywacji Evolution. Między grupami doszło do dwóch starć, które oba wygrała młoda krew, czyli The Shield. Seth Rollins, Dean Ambrose i Roman Reigns pokonali Triple H'a, Randy'ego Ortona i Batistę na Extreme Rules oraz Payback.

Mr. Money in the Bank (2014-obecnie)
2 czerwca na RAW, po tym jak Evolution przegrało z The Shield, Batista postanowił odejść z federacji, ponieważ Triple H nie chciał dać mu title shota na pas World Heavyweight Championship. Hunter zdradził, że ma ''plan B'', którym okazał się Seth Rollins. Ten zdradził Deana Ambrose'a i Romana Reignsa atakując ich i dołączając do The Authority. Rollins wyjaśnił później, że The Shield jest niczym bez niego, oni nie byli jego braćmi, lecz tylko partnerami biznesowymi, którzy mieli mu otworzyć drzwi do WWE. To przyczyniło się do jego feud z Deanem Ambrosem, który często atakował go w jego pojedynkach.
17 czerwca na gali Main Event, Seth Rollins ogłosił w imieniu The Authority, że na gali Money in the Bank odbędzie się drugi Ladder match o walizkę z kontraktem na walkę o pas WWE World Heavyweight Championship. On został pierwszym uczestnikiem. Na Money in the Bank, Seth Rollins zgarnął walizkę po tym jak Kane znokautował Deana Ambrose'a. Następnej nocy na RAW, Dean poinformował Rollinsa, że za każdym razem, gdy ten będzie chciał zrealizować walizkę Money in the Bank, to on tam będzie i mu na to nie pozwoli. Na Battleground miało dojść do ich starcia, lecz ten pojedynek został odwołany po tym jak Dean Ambrose zaatakował Rollinsa na zapleczu. Ostatecznie zmierzyli się ze sobą na SummerSlam w Lumberjack matchu, starcie wygrał Mr. Money in the Bank. Na następnym RAW, na zapleczu doszło do brawlu między nimi. Tej samej nocy, Ambrose otrzymał od niego Crumb Stomp na pustaki, co wyeliminowało go na kilka tygodni. Rollins następnie na głowie miał Reignsa, z którym miał zmierzyć się na Night of Champions, do tego nie doszło ponieważ Reigns doznał kontuzji i to wykluczyło go z akcji w ringu. Na tym PPV powrócił Dean Ambrose, który rozpoczął z Rollinsem brawl. Tej samej nocy, interweniował w starciu Johna Ceny z Brockiem Lesnarem o pas WWE World Heavyweight Championship. Chciał zainkasować walizkę, lecz John mu przeszkodził w ostatniej chwili. Następnie Rollins otrzymał dwóch rywali, Johna Cenę i Deana Ambrose. 13 października, Dean pokonał Johna Cenę w No Holds Barred Contract on a Pool matchu, tym samym to on zmierzy się z Rollinsem na Hell in a Cell. 26 października odbyło się Hell in a Cell, na którym Seth Rollins zdołał pokonać Deana Ambrose'a w Hell in a Cell matchu, pomógł mu przy tym Bray Wyatt...

Sukcesy i osiągnięcia
Absolute Intense Wrestling
AIW Intense Division Championship (raz)

All American Wrestling
AAW Heavyweight Championship (2 razy)
AAW Tag Team Championship (2 razy) – z Markiem Braveem (1) i Jimmym Jacobsem (1)

Florida Championship Wrestling
FCW Heavyweight Championship (raz)
FCW 15 Championship (raz)
FCW Florida Tag Team Championship (raz) – z Richiem Steamboatem
Jack Brisco Classic (2011)
FCW Grand Slam Champion

Full Impact Pro
FIP World Heavyweight Championship (raz)

Independent Wrestling Association Mid-South
IWA Mid-South Light Heavyweight Championship (raz)
Mr. Chainsaw Productions Wrestling
MCPW World Heavyweight Championship (raz)

NWA Midwest
NWA Midwest Tag Team Championship (raz) – z Markiem Braveem

Pro Wrestling Guerrilla
PWG World Tag Team Championship (raz) – z Jimmym Jacobsem

Pro Wrestling Illustrated
PWI Tag Team of the Year (2013) – z Romanem Reignsem
12 miejsce w rankingu 500 najlepszych wrestlerów w 2014 roku

Ring of Honor
ROH World Championship (raz)
ROH World Tag Team Championship (2 razy) – z Jimmym Jacobsem
Survival of the Fittest (2009)

Wrestling Observer Newsletter
Tag Team of the Year (2013) – z Romanem Reignsem

World Wrestling Entertainment / WWE
WWE Tag Team Championship (raz) – z Romanem Reignsem
Money in the Bank (2014)
Slammy Award for Breakout Star of the Year (2013) – The Shield
Slammy Award for Faction of the Year (2013) – The Shield
NXT Championship (raz)
Gold Rush Tournament (2012)
Slammy Award (2016)
Pas WWE
Pas USA